TeaTimeGuy

“តែបៃតង/绿茶” គឺជាប្រភេទតែដែលបានផលិតដំបូងគេក្នុងចំណោម តែស្លឹករាយទាំង៦ប្រភេទរបស់ចិន និងមានចំនួនផលិតកម្មច្រើនជាងគេនៅចិន។ មានតែបៃតងយ៉ាងច្រើនប្រភេទដែលអាចត្រូវបានគេរកឃើញនៅតាមតំបន់ជាច្រើនក្នុងប្រទេសចិនដូចជា ស៊ីហ៊ូឡុងជីង (西湖龙井) នៅហាំងចូវ (ខេត្តជៀជាំង), តុងធីងប៊ីឡកឈុន (洞庭碧螺春) នៅស៊ូចូវ (ខេត្តជាំងស៊ូ), ថៃភីងហ៊ូវកួយ (太平猴魁) ) នៅក្នុងអានហួយជាដើម។ តែបៃតងត្រូវបានគេសំគាល់អំពីភាពល្អពិសេសនៃភាពស្រស់ដោយសារស្លឹកតែប្រភេទនេះមិនត្រូវបានឆ្លងកាត់ការចំអិន ឬ ជាប្រភេទតែដែលមិនត្រូវបានទុកឲ្យរងអុកស៊ីតកម្មឡើយ (Non-oxidized/ 不发酵) ដូចច្នេះហើយទើបតែបៃតងមានភាពស្រស់ ឬរក្សារសជាតិដើមនៃភាពស្រស់របស់ស្លឹកតែនៅពេលយកមកឆុង។

លក្ខណៈរបស់តែបៃតងគឺប្រណិត និងមានភាពស្រស់ ពណ៌ស៊ុបតែថ្លា និងមានពណ៌បៃតងស្រាល។ រសជាតិនៃតែបៃតងគឺស្រាល និងស្តើងនៅចំនុចផ្ដើមនៃការឆុង ប៉ុន្តែវានឹងផ្តល់នូវរសជាតិចត់ និងផ្អែមជាប់ក្នុងមាត់។ ក្លិនក្រអូបរបស់តែបៃតងស្ថិតក្នុងមាត់របស់អ្នកធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍រីករាយដូចកំពុងគយគន់ផ្ការីកនៅនិទាឃរដូវ។

នៅក្នុងអត្ថបទនេះខ្ញុំបាទនឹងនាំយកចំណាប់អារម្មណ៍របស់ប្រិយមត្ដិអ្នកអានលើទិដ្ឋភាព ៣ សំខាន់អំពីតែបៃតងនៅប្រទេសចិន៖ ទី ១ ខ្ញុំនឹងលើកបង្ហាញលើការកែច្នៃតែបៃតង, ផ្នែកទី ២ ខ្ញុំនឹងពិភាក្សាលើប្រភេទនៃតែបៃតងនៅប្រទេសចិន ហើយផ្នែកចុងក្រោយ ខ្ញុំនឹងណែនាំត្រួសៗទៅលើវិធីសាស្រ្តឆុងមួយចំនួនសម្រាប់ស្លឹកតែបៃតង។

អត្ថបទនេះជាភាសាអង់គ្លេស/ English Lan Version: https://teatimeguy.com/2021/06/10/绿茶-green-tea-in-china/

I. វិធីសាស្រ្ដក្នុងការផលិត ឬ ការកែច្នៃតែបៃតង

ការកែច្នៃតែបៃតងនៅក្នុងប្រទេសចិនអាចត្រូវបានបែងចែកជា ៣ ផ្នែកធំ ៗ គឺៈ ទី១ ការកម្ដៅស្លឹកតែ ឬ Kill Green Process(杀青), ទី២ ការច្របាច់រមៀលស្លឹកតែ ឬ Kneading/ Rolling Process (揉捻), និង ទី៣ ការសម្ងួត ឬ Drying Process (干燥)។

• 

• 

• 

(Figure 1)៖ credit to this figure – ZhongGuo ChaYe Tea Book (中国茶叶) by Wang GuangZhi, Published in 2013.

ដំបូងស្លឹកតែដែលទទួលបានពីការប្រមូលផលនឹងចាប់ផ្តើមពីផ្នែកទី ១ នៃដំណើរការភ្លាមៗដែលហៅថាដំណើរការសារឈីង ឬ 杀青 គឺសំដៅទៅលើបច្ចេកទេសម្យ៉ាងដែលប្រើប្រាស់កម្ដៅដើម្បីកាត់ដំណើរការអុកស៊ីតកម្ម ឬដើម្បីកាត់ផ្ដាច់ដំណើរវិវត្តន៍ភាគរយស្រស់របស់ស្លឹកតែ។ នេះគឺជាផ្នែកសំខាន់នៃដំណើរការកែច្នៃស្លឹកតែបៃតងដើម្បីធ្វើឱ្យ តែបៃតងមានការរក្សាភាពស្រស់នៃ ត្រួយ ឬស្លឹកបានស្រស់ រួមទាំងគុណភាពនៃរសជាតិរបស់តែប្រភេទនេះ។ គុណភាពនៃតែបៃតងក៏ត្រូវបានកំណត់ដោយផ្អែកលើថាតើ សារឈីង (杀青) ធ្វើបានល្អកំរិតណា។ ដូច្នេះគោលបំណងសំខាន់នៃ “杀青 ឬ សារឈីង” គឺសំដៅទៅលើបច្ចេកទេសដែលប្រើប្រាស់កម្ដៅដើម្បីកាត់ដំណើរការអុកស៊ីតកម្ម ឬដើម្បីកាត់ផ្ដាច់ដំណើរវិវត្តន៍ភាគរយស្រស់របស់ស្លឹកតែ ដែលនឹងកើតឡើងដោយធម្មជាតិបន្ទាប់ពី ការបេះ ឬ ប្រមូលផលចេញពីដើមតែ។ បន្ថែមពីនេះទៀតបច្ចេកទេសនេះនឹងជួយរក្សាស្លឹកឱ្យបៃតងស្រស់តាមដែលអាចធ្វើបាន ដែលជាវិធីក្នុងការរក្សាក្លិនឈ្ងុយ និងរសជាតិផ្អែមស្រាលនៅខាងក្នុងស្លឹកតែ។ អ្វីដែលលើសពីនេះទៀតបច្ចេកទេសនេះគឺដើម្បីរុញច្រានសំណើមដែលមាននៅខាងក្នុងស្លឹកតែដែលទើបប្រមូលផលឲ្យស្ងួតនឹងងាយស្រួលសម្រាប់ជំហានបន្ទាប់។ សារឈីង/ 杀青 មាន ៣ ប្រភេទ៖ សារឈីងដោយខ្ទះក្ដៅ (锅式杀青) សារឈីងដោយម៉ាស៊ីនស៊ីឡាំងវិល (滚筒杀青) និងសារឈីងដោយចំហ៊ុយ។

បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ដំណើរការសារឈីងរួច ស្លឹកតែនឹងបន្ដទៅកាន់ផ្នែកទីពីរគឺ“ ការច្របាច់រមៀលស្លឹកតែ/ 揉捻/ Kneading” ។ ក្នុងដំណាក់កាលនេះស្លឹកតែបៃតងត្រូវបានគេផ្តោតលើការធ្វើទ្រង់ទ្រាយ ឬ រូបរាងដែលដំណាក់កាលនេះត្រូវបានធ្វើឡើងលើដោយផ្ដោតលើ គោលបំណងសំខាន់ ២ ។ គោលបំណងទី១គឺដើម្បីបំបែករចនាសម្ព័ន្ធកោសិការបស់ស្លឹកតែ ដើម្បីឲ្យសមាសធាតុដែលមានក្នុងស្លឹកតែបានបញ្ចេញ ហើយត្រូវចែកចាយបានយ៉ាងពេញលេញ នឹងនេះក៏ជួយជំរុញផងដែរនូវការប្រមូលផ្តុំនៃរសជាតិរបស់ទឹកស៊ុបតែផងដែរ។ គោលបំណងទី ២ គឺធ្វើឱ្យស្លឹកតែមានលក្ខណៈតូចជាងមុន ជំនួយដល់ស្លឹកស្ងួតដោយធម្មជាតិ និងកាត់បន្ថយបំណែកដែលបែក និងជំនួយរាងស្លឹក។ ជំហាននេះអាចត្រូវបានអនុវត្តដោយវិធីសាស្រ្ត ២៖ ដោយដៃ ឬ ដោយម៉ាស៊ីន។

ជំហានចុងក្រោយគឺ“ 干燥 / ការសម្ងួត” គឺជាដំណើរការចុងក្រោយដែលជាក៏ការជ្រើសរើស ឬ ការជំរើសគុណភាពស្លឹកតែបៃតងដែលទទួលបានពីដំណើរការទាំងពីរខាងលើ។ គោលបំណងនៃដំណើរការនេះគឺ ការធ្វើឲ្យសំណើមលើសនៅក្នុងស្លឹកតែហួតចេញអស់ពីស្លឹកតែ និងការជំរើសគុណភាពនៃស្លឹកទៅតាមលក្ខណៈផ្សេងៗទៅតាមការកំណត់។

ទាំងនេះគឺជាលក្ខណៈទូទៅនៃការកែច្នៃ និងផលិតតែបៃតងនៅក្នុងប្រទេសចិន ប៉ុន្ដែតាមទំនៀមទំលាប់ខុសៗគ្នារបស់ប្រជាជនចិនទៅតាមតំបន់នីមួយៗ បានធ្វើឲ្យមានការប្រើប្រាស់វិធីខុសគ្នាមួយចំនួនក្នុងការផលិតតែប្រភេទនេះ ក៏ជាមូលហេតុមួយដែលបានធ្វើឲ្យតែបៃតងនៅក្នុងប្រទេសចិនមានការបែងចែកជាប្រភេទផ្សេងៗ ដែលពួកយើងនឹងបកស្រាយនៅផ្នែកបន្ទាប់គឺ “ការបែងចែកប្រភេទតែបៃតងក្នុងប្រទេសចិន”។

II. ការបែងចែកប្រភេទតែបៃតងក្នុងប្រទេសចិន

ទោះបីតែបៃតងទាំងអស់ត្រូវឆ្លងកាត់បច្ចេកទេសកែច្នៃមូលដ្ឋានសំខាន់ៗទាំង ៣ ដូចដែលខ្ញុំបាទបានលើកឡើងនៅក្នុងផ្នែកទី ១ខាងលើក៏ដោយក្ដី ក៏តែប្រភេទនេះអាចត្រូវការប្រើប្រាស់វិធីសាស្រ្ដនេះតាមរបៀបផ្សេងៗគ្នាទៅតាមទម្លាប់ក្នុងតំបន់នានាដើម្បីធ្វើវា ដែលទម្លាប់នេះបង្កើតបានជាការចែកចេញជាតែបៃតង ៤ ប្រភេទផ្សេងទៀត ដែល៤ ប្រភេទនេះគឺ ទី១ “ 炒青绿茶 ឬ តែបៃតងលីងដោយខ្ទះក្ដៅ ”, ទី២ “烘青绿茶 ឬ តែបៃតងដែលដុត ឬអាំងដោយកម្ដៅ ”, ទី៣ “ 晒青绿茶 ឬតែបៃតងដែលហាលដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យ”, និង ទី៤ “ 蒸青绿茶 ឬ តែបៃតងដែលចំហុយ ឬ ស្ទីម” ។

ប្រភេទទី១គឺ “ 炒青绿茶 ឬមានន័យថា តែបៃតងលីងដោយខ្ទះក្ដៅ ”៖ សំដៅទៅលើតែបៃតងដែលប្រើប្រាស់កម្ដៅដោយដោយប្រើប្រាស់ ខ្ទះក្ដៅក្នុងការសម្ងួតដើម្បីកាត់ដំណើរការអុកស៊ីតកម្ម ឬដើម្បីការកាត់ផ្ដាច់ដំណើរវិវត្តន៍ភាគរយស្រស់របស់ស្លឹកតែ (锅炒杀青) ។ ដំណើរការសំខាន់ៗចំនួន៣ ដើម្បីផលិតតែប្រភេទនេះគឺ “ 锅炒杀青”ការកាត់ផ្ដាច់ដំណើរវិវត្តន៍ភាគរយស្រស់របស់ស្លឹកតែដោយប្រើប្រាស់ខ្ទះក្ដៅ – រមៀល និងច្របាច់ស្លឹកតែ – សម្ងួត។លក្ខណៈពិសេសរបស់តែបៃតងប្រភេទនេះ គឺភាពស្ងួត និងស្រស់ស្អាត មានក្លិនក្រអូបនិងមានរសជាតិឈ្ងុយ។ ក្រុមតែបៃតង ដែលផលិតដោយវិធីសាស្រ្ដនេះរួមមាន ស៊ីហ៊ូឡុងជីង (西湖龙井) នៅហាំងចូវ (ខេត្តជៀជាំង), តុងធីងប៊ីឡកឈុន (洞庭碧螺春) ជាដើម។

រីឯប្រភេទទី២នេះគឺ “ 烘青绿茶 ឬ មានន័យថា តែបៃតងដុត អាំងដោយកម្ដៅ ”៖ សំដៅទៅលើតែបៃតងដែលឆ្លងកាត់ការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស បែបកម្ដៅធ្យូងដុត/ អាំង (Baking) ឬ ដោយកម្ដៅតាមរយៈម៉ាស៊ីនសម្ងួតដើម្បីកាត់ដំណើរការអុកស៊ីតកម្ម ឬដើម្បីការកាត់ផ្ដាច់ដំណើរវិវត្តន៍ភាគរយស្រស់របស់ស្លឹកតែក្នុងដំណើរការ សារឈីង។ប្រភេទទី២នេះក៏មានដំណើរផលិត ចំនួន៣ យ៉ាងសំខាន់ដែរ គឺសារឈីងដោយច្ចេកទេស បែបកម្ដៅធ្យូងដុត/ អាំង (Baking) ឬ ដោយកម្ដៅតាមរយៈម៉ាស៊ីនសម្ងួត- ច្របាច់រមៀលស្លឹកតែ – សម្ងួត។ រូបរាងស្លឹកស្ងួតរបស់ប្រភេទក្រុមទី២នេះគឺមានលក្ខណៈរាយ និងមិនចំនុះគ្នា។ ជាកស្ដែងនៃប្រភេទមួយចំនួនក្នុងក្រុមនេះមានដូចជា ហ័ងសានម៉ៅហ្វុង /， 黄山毛峰，ថៃភីងហ៊ូវកួយ (太平猴魁)ជាដើម។

ចំពោះប្រភេទទី៣គឺ “晒青绿茶 ឬតែបៃតងដែលហាលដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យ”។ ប្រភេទនេះមានដំណើរការផលិតចំនួន ២-៣សំខាន់គឺសារឈីង (ច្ចេកទេសម្យ៉ាងដែលប្រើប្រាស់កម្ដៅដើម្បីកាត់ដំណើរការអុកស៊ីតកម្ម ឬដើម្បីកាត់ផ្ដាច់ដំណើរវិវត្តន៍ភាគរយស្រស់របស់ស្លឹកតែ) – សម្ងួត (អាចត្រូវបាន ឬ មិនត្រូវបានអនុវត្ដន៍)- សម្ងួតដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ ផ្នែកសំខាន់នៃការកែច្នៃក្រុមបៃតងនេះគឺការសម្ងួតដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលនឹងអនុវត្តន៍ដោយស្លឹកតែក្នុងបរិមាណច្រើនត្រូវបានសម្ងួតដោយការប្រើប្រាស់ការហាលដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យ បន្ទាប់ពីបានឆ្លងកាត់ដំណើរការសារឈីង ឬ បន្ទាប់ពីបានឆ្លងកាត់ដំណើរការសារឈីង និងច្របាច់រមៀលស្លឹកតែរួច។ ការសម្ងួតដែលប្រើប្រាស់ពន្លឺព្រះអាទិត្យ គឺជាវិធីសាស្រ្តដ៏ចំណាស់មួយ ហើយក៏មានហេតុផលជាក់ស្តែងក្នុងការហាលនេះគឺ ដើម្បីទាញគុណប្រយោជន៍នៃក្លិនក្រអូបរបស់ស្លឹកតែចេញពីការហាលដោយពន្លឺ ព្រះអាទិត្យ។

ចុងក្រោយប្រភេទទី៤គឺ “ 蒸青绿茶 ឬ តែបៃតងដែលចំហុយ ឬ ស្ទីម”។ ប្រភេទនេះមានដំណើរការផលិតកម្មរហូតដល់ ៥ជំហាន ដែលចាប់ផ្ដើមឡើងដោយ សារឈីងដោយ ការចំហុយ ឬ ស្ទីមដោយសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ – ច្របាច់រមៀលបឋម (粗揉) – ច្របាច់រមៀលកណ្តាល ឬមធ្យម (中揉) – ច្របាច់រមៀលដោយល្អិតល្អន់ (精柔) – សម្ងួត (ជាមួយ ភ្លើងឬ ខ្យល់ក្តៅ)។ក្រុមទី ៤ មានន័យថា tea 青绿茶មានន័យថា“ តែបៃតងចំហុយ” ។ មានដំណើរការកែច្នៃសំខាន់ៗប្រហែល ៥ ប្រភេទគឺសម្លាប់បៃតងដោយបច្ចេកទេសចំហុយក្តៅ (青青) – រមៀលរដុប (揉揉) – រមៀលកណ្តាល (揉揉) – រមៀលល្អ (精柔) – ស្ងួត (ជាមួយ ភ្លើងឬខ្យល់ក្តៅ) ។ តែបៃតងប្រភេទនេះមានបុគ្គលិកលក្ខណៈ ៣ គឺ៖ ស្លឹកតែមានពណ៌បៃតង ស៊ុបតែមានពណ៌បៃតង និងស្លឹកបៃតងបន្ទាប់ពីឆុងមានពណ៌បៃតង ។

សរុបមកតែបៃតងគឺជាប្រភេទតែស្រស់ដែលមានស្លឹកស្រស់ស្អាត និង ទាក់ទាញ ជាមួយក្លិនក្រអូបស្រស់ រួមជាមួយស៊ុបតែដែលមានពណ៌ខ្ចីស្រស់ និង រស់ជាតិចត់ និងផ្អែមជាប់ក្នុងមាត់។ មានដំណើរការផលិតសំខាន់ចំនួន ៣ ហើយចែកជា ៤ ប្រភេទផ្សេងទៀត។ ដូចច្នេះផ្នែកបន្ទាប់ខ្ញុំបាទនឹងរៀបរាប់បច្ចេកទេសនិងការណែនាំខ្លះៗអំពីរបៀបនៃការឆុងតែបៃតង។

III. វិធីសាស្រ្ដ និងតិចនិចក្នុងការឆុង

ជាទូទៅដើម្បីឆុងតែ យើងអាចអនុវត្ដន៍បានតាមវិធីជាច្រើន ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងក្រឡេកមើលវិធី ឆុងតែប្រភេទជាតែបៃតង យើងគួរតែអនុវត្តដោយការឆុងតាមរបៀបទន់ភ្លន់ដោយកំណត់សីតុណ្ហភាពទឹកពុះក្នុងចន្លោះពី ៧៥ អង្សាសេទៅ ៨៥ អង្សាសេ ដែលសីតុណ្ហភាពបែបនេះនឹងជួយរក្សាលក្ខណៈស្រទន់របស់តែប្រភេទនេះ។ លើសពីនេះទៅទៀតការជ្រើសរើសប្រភេទទឹក និងឧបករណ៍ដើម្បីឆុងក៏ជាចំនុចដែលសំខាន់ដែលនឹងអាចធ្វើឲ្យរសជាតិមានលក្ខណៈប្រែប្រួលទៅតាមនោះ។ប្រភេទនៃឧបករណ៍ អាចជ្រើសរើសយ៉ាងទូលំទូលាយទៅតាមចំនូលចិត្ដរៀងខ្លួន ចំពោះការណែនាំរបស់ខ្ញុំបាទគឺគួរជ្រើសយកឧបករណ៍ណាដែលមិនការពារ ឬរក្សាកំដៅខ្លាំងពេក។ ដូច្នេះខ្ញុំមានការណែនាំដោយគួរ ជ្រើសយកឧបករណ៍ឆុង ៣ប្រភេទនេះ៖

១. ប្រភេទឧបករណ៍ផលិតអំពីកែវថ្លា ដូចជា កែវថ្លា ឬប៉ាន់កញ្ចក់

២. ប្រភេទចានមានគំរប (ហ្កាយវ៉ាន់) ដែលផលិតអំពី សេរាមិច ឬប៉សាឡែនពណ៌ស (ដែលងាយស្រួលក្នុងការមើលស្លឹក និងស៊ុបតែ)

៣. ប្រភេទចានជ្រៅ (Tea Bowl) ដែលផលិតអំពី សេរាមិច ឬប៉សាឡែន

បុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់តែបៃតងគឺ ស្រស់ស្អាត និង ទាក់ទាញ ស៊ុបតែមានពណ៌បៃតងស្រាល។ រសជាតិនៃតែបៃតងគឺស្រាលនិងស្តើងនៅខាងដើម នៃការទទួលទាន ប៉ុន្តែវានឹងផ្តល់នូវភាពល្វីងចត់និងរសជាិផ្អែមបន្ទាប់។ ក្លិនក្រអូបរបស់តែបៃតងស្ថិតក្នុងមាត់របស់អ្នកធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍រីករាយដូចកំពុងគយគន់ផ្ការីកនៅនិទាឃរដូវ។ ទាំងនេះហើយជាមូលហេតុដែលយើងគួរតែអនុវត្តបច្ចេកទេសសុភាពរាបសាដើម្បីឆុងតែនេះ ជាពិសេសគឺតែបៃតងដែលមានកម្រិតគុណភាពខ្ពស់។

មិនថាអ្នក ជ្រើសយកឧបករណ៍តែណាមួយដែលអ្នកចូលចិត្ដក្ដី គួរគប្បីកម្ដៅសម្ភារៈឆុងទាំងនោះជាមុន បន្ទាប់មកចាក់ស្លឹកតែចូលប្រហែល ចន្លោះ៣ក្រាមដោយសន្សឹមៗ រួចប្រើប្រាស់ចលនាឆុងយឺតៗ ដោយការចាក់ទឹកក្ដៅយឺតៗ មួយៗចូលទៅក្នុងឧបករណ៍នោះ ដែលការចាក់នេះគួរប្រើប្រាស់ពេលប្រហែល ១០-១៥វិនាទី និងគួរតែទុកពេលប្រមាណ ៣០ ទៅ ៩០ វិនាទី ឬ ២នាទី ទៅ ៥នាទីសម្រាប់ឧបករណ៍ដែលមានទំហំធំ មុនពេលទទួលទាន។ មូលហេតុនៃការប្រើប្រាស់ចលនាយឺតៗនេះដោយសារស្លឹក ឬ ត្រួយតែបៃតងគឺស្រទន់ដែលងាយរងការខូចខាត និងប៉ះពាល់ដល់រសជាតិប្រសិនជាការចាក់ប្រើប្រាស់កម្លាំងរុញខ្លាំងពេក ជាពិសេសគឺតែបៃតងដែលមានកម្រិតគុណភាពខ្ពស់។ ម្យ៉ាងវិញទៀត បើសិនជាតែបៃតងដែលយកមកឆុងនោះ ជាប្រភេទតែមានគុណភាពខ្ពស់គឺពុំចាំបាច់ធ្វើការសម្អាតស្លឹកតែ ដោយការចាក់ទឹកដំបូងចោលទេ។ ជាទូទៅតែបៃតងអាចឆុងបានចន្លោះ ពី ២ ទៅ ៤ ទឹក និងរាល់ការចាក់ទឹកនៅជុំបន្ទាប់គួរបន្ថែមរយៈពេលទុកប្រហែល ១០-២០ វិនាទី។

អត្ថបទអំពីតែបៃតងរបស់យើងគឺសូមបកស្រាយត្រឹមចំនុចនេះ ដែលជាការពិតណាស់ប្រភេទតែបៃតង និងប្រភេទតែផ្សេងៗគឺមានចំណេះដឹងយ៉ាងច្រើនទៀត ដែលពួកយើងនឹងនាំអារម្មណ៍ប្រិយមិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នាទៅតាមដានក្នុងអត្ថបទក្រោយៗទៀត។ ជាចុងក្រោយយើងខ្ញុំសូមអរគុណចំពោះការតាមដាន និង អាន ហើយបើសិនជាអត្ថបទមួយនេះមានចំនុចខ្វះខាត ឬឆ្គាំឆ្គងត្រង់ចំនុចណាយើងខ្ញុំក៏សូមប្រិយមិត្តអ្នកអានមេត្ដាខន្ដីអភ័យទោស។ ម្យ៉ាងទៀត បើសិនជាប្រិយមិត្ដមានចម្ងល់ ឬមានសំនួរត្រង់ចំនុចណា ប្រិយមិត្តធ្វើការខំមិន ឬទាក់ទងមកកាន់ពួកយើងផ្ទាល់តាមរយៈអ៊ីម៉ែល ឬប្រព័ន្ធបណ្ដាញសង្គមរបស់ពួកយើង (ហ្វេសបុក: TeaTimeGuy 茶周, អ៊ីនស្រាក្រាម: @TeaTimeGuy)។

រក្សាសិទ្ធគ្រប់យ៉ាងដោយ TEATIMEGUY

All Rights Reserved for TEATIMEGUY

Contact us (teatimeguy@gmail.com) for permission to reuse any of our content.

ឯកសារយោង៖

យើងខ្ញុំបានសរសេរអត្ថបទមួយនេះដោយផ្អែកលើសៀវភៅតែចម្បងមួយចំនួន រួមទាំងប្រភពផ្សេងទៀតរួមគ្នាជាច្រើន គួបផ្សំជាមួយបទពិសោធន៍របស់យើងខ្ញុំនៅក្នុងដំណើរនៃការសិក្សាអំពីប្រភេទតែច្រើនឆ្នាំ។ សម្រាប់ប្រភពពីសៀវភៅដែលយើងបានប្រើប្រាស់យើងខ្ញុំនឹងធ្វើការបង្ហាញនៅខាងក្រោមនេះ៖

១.សៀវភៅតែ ចុងគ័រឆាយៀគ (中国茶叶) ដោយ Wang GuangZhi, បោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ ២០១៣

២..សៀវភៅតែ បទពិសោធន៍ក្នុងវប្បធម៌តែប្រទេសចិន (体验中国茶文化 by China intercontinental Press.បោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ ២០១១។

៣.សៀវភៅ តែក្នុងប្រទេសចិន: ប្រវត្ដិនៃវប្បធម៌តែប្រទេសចិន និងមគ្គុទេសក៍នៃការទទួលទានតែ (Chinese Tea: A Cultural History and Drinking Guide) ដោយ Liu Tong, បោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ ២០១០.